İbn Kesîr
Zekât ayeti: Peygamberimiz (s.a.v.) zekât alır, müminlerin günahlarını affeder ve duaları kabul eder.
Tefsir
Tevbe 9:103
خُذْ مِنْ أَمْوَالِهِمْ صَدَقَةً
Mallarından sadaka al; onları arındır ve temizle.
Özet: zekat
Zekât ayeti: Peygamberimiz (s.a.v.) zekât alır, müminlerin günahlarını affeder ve duaları kabul eder.
Zekât, malın arınmasıdır; fakiri korur, vereni temizler.
Zekât nisabı, hawl ve verilecek kimseler şeriatla belirlenmiştir.
Bu ayet, tövbe eden ama malını infak etmemiş bazı sahabeler hakkında inmiştir; zekât, tövbenin fiile dönüşmüş bir ispatı sayılmıştır.
Zekâtını ver; malın arınsın, günahın affolsun.
Ayetin devamı «ve sal aleyhim» (onlara dua et) der; zekât alırken dua etmek, sadaka veren için Peygamber'in (s.a.v.) sünnetidir.
«Tutahhiruhüm ve tüzekkîhim» (onları arındırır ve temizler) ifadesindeki iki fiil, zekâtın hem malı hem nefsi temizlediğini gösterir; biri dışı, biri içi arındırır.
Zekât ayeti: Peygamberimiz (s.a.v.) zekât alır, müminlerin günahlarını affeder ve duaları kabul eder.