İbn Kesîr
«Kullarım sorduğunda Ben yakınım» — dua, Allah'a yakınlığın ifadesidir; O, dua edeni işitir ve icabet eder.
Tefsir
Bakara 2:186
Bakara 2:186
وَإِذَا سَأَلَكَ عِبَادِي عَنِّي فَإِنِّي قَرِيبٌ
Kullarım sana Beni sorduğunda, şüphesiz Ben onlara yakınım.
Özet: dua
Taberî
Dua ibadetin ta kendisidir; Allah'a yalvarmayı terk etmek kibirdir.
Kurtubî
Ayetin oruç ayetleri arasında gelmesi, Ramazan'da duanın kabule daha yakın olduğuna işaret sayılmıştır; oruçlunun duası reddolunmaz (hadis).
Vâhidî
Ayet, «Allah uzaktır» zannını giderir.
Sa'dî
Allah'a yalvar; O senin duana yakındır.
İbn Uthaymin
«Fe-innî karîb» ifadesindeki yakınlık, mekân yakınlığı değil, ilim ve icabet yakınlığıdır; Allah'ın zâtı, mahlukatına benzemez.
Fahreddin er-Râzî
Ayette «kul de ki» denmeden doğrudan «Ben yakınım» buyrulması, Allah'ın kuluna cevabının aracısız ve doğrudan olduğunu gösteren eşsiz bir üsluptur.
İbn Kesîr — Tam metin
«Kullarım sorduğunda Ben yakınım» — dua, Allah'a yakınlığın ifadesidir; O, dua edeni işitir ve icabet eder.